سه شنبه 7 آذر 1391

سلام گل مادر. دلم برات یه ذره شده عزیزم.

این روزا ما تو ایام محرم هستیم. شنبه یکشنبه هم به خاطر تاسوعا و عاشورا تعطیل بود و ما بعد 6سال رفتیم شمال. منظورم اینه که بعد از اینکه مامانی و بابایی با هم آشنا شدند این اولین باری بود که محرم رفتیم شمال.خلاصه جونم برات بگه که سفر خوبی بود و هوای شمال هم ابری و بارونی بود. ما صبح زود جمعه راه افتادیم و تو تقریباً تمام راه خواب بودی. وقتی رسیدیم اولش خجالت می کشیدی ولی بعد نیم ساعت دیگه شیطنت هات شروع شد. این روزا خیلی حرکات و کلماتت بامزه شده. مامان حاجی سر به سرت می گذاشت و تو میگفتی: نکن. نکن . بعد وقتی کارش رو تکرار می کرد با عصبانیت برمی گشتی و می گفتی: عزیزم! نکن. و بعد همه می زدیم زیر خنده.

وقتی هیئت عزاداری تو محل راه افتاد نصف راه بغل من بودی و بعد رفتی بغل بابا رضا. این روزا خیلی شیطنت می کردی و یه عادت هم کردی اینه که ناخن هات رو می جوی. دایی محمد هم بعد هر کار اشتباه که می کردی می گفت: بیا یه سری توضیحات بهت بدم. بعد می رفتی بغلش و اونم درباره کارهای اشتباهت برات توضیح می داد و تو هم هنوز چند قدم ازش دور نمی شدی کارت رو تکرار می کردی و اونم دوباره می گفت بیا دوباره یه سری توضیحات بهت بدم و ما می خندیدیم. خلاصه سفر خوبی بود. تو راه برگشت هم اذیت نکردی. دیگه خانم خوبی شدی و خودت تو صندلیت می نشینی.

دیروز بابایی به خاطر ناخن هات از داروخانه لاک تلخ خرید و زدیم به دستت. الهی بمیرم تا دست تو دهن میکردی سرت رو تکون میدادی و می گفتی: بابایی دخن بشور. عزیز دل مادر! ببخش ولی به خاطر  سلامتیت لازم بود که این عادت از سرت بیافته.امیدوارم زود جواب بده. 

عسل مامان! دوستت دارم امیدوارم همیشه سالم باشی...